Deze namiddag tijdens het naar huis slenteren na de werkdag, passeerde ik(zoals altijd) enkele tavernes op de Rederskaai. Plotseling hoor ik een klein meisje van op een terras zeggen:
Kijk mama, die heeft een stempel terwijl ze wees naar mijn tattoo.
En ‘k vond dat eigenlijk wel grappig om dat zo te horen!

En in een poging om het melkwit van mijn vel te krijgen ben ik nadien nog een anderhalf uurtje op het strand gaan zitten. Plaats genoeg aangezien de “weekend toe terroristen” er niet waren.

Niet dat ik zozeer tegen “wit” ben… het is één kleur zoals alles andere.
(soms… is het zelfs sexy…)